در دیدگاه طب سنتی مواد زیادی هم وجود دارند كه بين غذا و دوا هستند یعنی هم غذا و هم دوا مي‌باشند...
موادی که هم غذا هستند هم دوا

در دیدگاه طب سنتی مواد زیادی هم وجود دارند كه بين غذا  و دوا هستند  یعنی هم غذا و هم دوا مي‌باشند. اگر خاصيت غذايي ماده‌ای بيشتر از خاصيت دوايي‌ آن باشد، به آن «غذاي دوايي» گفته مي‌شود، مانند كاهو، كدو، هندوانه، خربزه، برخي از گياهان مانند شويد، بابونه، شلغم، چغندر، كلم، ماش، عدس و... پس اين مواد نبايد غذاي دائم ما باشند، چون مقداري هم خاصيت دارويي دارند و ممكن است وضعیت بدن و مزاج انسان را تغيير  داده یا با مصرف زياده از حد آنها در سلامت انسان اختلال ايجاد شود.

برخي از مواد هم وجود دارند كه خاصيت دوايي آنها بيشتر از خاصيت غذايي‌شان است و به آنها «دواي غذايي» گفته مي‌شود كه در مصرف آنها بايد بيشتر احتياط نمود، مثل برخي سبزيجات از قبيل تره، نعنا، سير، پياز، تخم هندوانه، تخم خربزه و...


دکتر مهدی میرغضنفری

منبع : دنیای تغذیه 134.24

فایل های پیوست

ارسال نظر

نام

پست الکترونیک

پیام شما


نظرات کاربران


مطالب مشابه